knopen moeten doorgehakt worden toch?

sinds vorig jaar mei ben ik in ziekteverlof, mijn rug die al es onder het mes gemoeten is, wou niet meer mee. sinds begin van de maand ben ik dan werkloos. ik zou in september een opleiding starten voor leerkracht lager onderwijs, dit via het afstandsonderwijs want anders is het niet haalbaar met m'n kinderen.
maar ondertussen wil ik wel werken want ik wil het toch net iets aangenamer hebben dan het tot nu is.
dinsdag moet ik naar interimkantoor en wie weet. ondertussen kreeg ik ook een mail van de lijn, of ik nog interesse heb om buschauffeur te worden...ik lig er wat in conflict mee..
maar goed dinsdag weet ik meer en dan kan ik misschien wel een beslissing nemen.
ik ben ook naar een huis gaan kijken dichter bij m'n kids hun school.. ze zouden me iets laten weten ,maar ik heb nog niks gehoord, pff. als dat zou lukken zou wel tof zijn, maar dan moet ik weer een huurder zoeken voor dit huis anders heb ik veel te veel kosten.
en ik hoop maar dat ze m'n centen van vakantiegeld en toestanden rap storten, contract was vierde afgelopen maar heb nog niks gezien, en ik kan ze goed gebruiken die centjes..
wou soms toch dat het leven simpeler was op dat gebied, want het is echt knokken van tijd...

een beetje over me

goh ik ben sinds 2001 gescheiden van de papa van vier van mijn kids. het is indertijd een echte vechtscheiding geweest...ik heb dan ondertussen iemand leren kennen, ben daar in 2003 mee gaan samenwonen. Juli 2005 wist ik dat ik zwanger was, m'n partner wou dat ik een abortus liet doen, want het kwam nu toch even niet uit dat zwanger zijn.. ik kon het niet. in november is hij dan als een dief in de nacht verdwenen... sindsdien zijn we alleen...
ik geniet echt wel van m'n kinderen hoor, vind het echt wel leuk zo'n groot gezin.
maar het is van tijd ook hard, moeilijk, pijnlijk.. vandaar deze blog...